![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/blog.mojekorzenie.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/Stanis%C5%82aw-Milku%C5%82owski-Pomorski1-596x1024.jpg\")
<\/a><\/p>\nPocz\u0105tki przedsi\u0119biorstwa nie by\u0142y zbyt udane. Miku\u0142owski-Pomorski nie posiada\u0142 ani stosownego do jego prowadzenia wykszta\u0142cenia ani tym bardziej do\u015bwiadczenia w bran\u017cy. W zwi\u0105zku z powy\u017cszym wynaj\u0105\u0142 jeszcze w 1903 roku niejakiego Karela Sousedika, czeskiego „eksperta” od przetw\u00f3rstwa owocowo-warzywnego, powierzaj\u0105c mu rol\u0119 dyrektora fabryki. Sousedek, osiedli\u0142 si\u0119 pocz\u0105tkowo sam w Leszczkowie a nast\u0119pnie \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 z Limanowej, mieszkaj\u0105cych tam u rodzic\u00f3w \u017con\u0119 i syna. Nowy dyrektor to do\u015b\u0107 zagadkowa posta\u0107. Do\u015bwiadczenie zdobywa\u0142 jako piwowar w browarze swojego te\u015bcia, Albina Kollorosa w Skawinie a nast\u0119pnie ju\u017c jako dyrektor w fabryce owoc\u00f3w przetworzonych w Trebenice w Czechach. Z niejasnych powod\u00f3w straci\u0142 tam prac\u0119 i po kilku ma\u0142ych epizodach zawodowych zosta\u0142 zatrudniony przez Miku\u0142owskiego-Pomorskiego. Nie by\u0142 to najszcz\u0119\u015bliwszy zbieg okoliczno\u015bci. By\u0107 mo\u017ce, gdyby dziedzic mocniej sprawdzi\u0142by referencje nowego dyrektora nie zdecydowa\u0142by si\u0119 na jego zatrudnienie. Sousedik okaza\u0142 si\u0119 oszustem i w kr\u00f3tkim okresie czasu (1rok) doprowadzi\u0142 maj\u0105tek do skraju bankructwa. Sta\u0142o si\u0119 zatem rzecz\u0105 jasn\u0105, \u017ce musi opu\u015bci\u0107 Leszczk\u00f3w i w 1905 roku przenosi sie do Warszawy. Jego syn Stanis\u0142aw wspomina jednak lata dzieci\u0144stwa sp\u0119dzone w Leszczkowie bardzo pozytywnie. Chodzi\u0142 tu do lipnickiej szko\u0142y, o poznanych cz\u0142onkach rodziny Pomorskich wyra\u017ca\u0142 si\u0119 bardzo pozytywnie. W ksi\u0105\u017cce opisuj\u0105cej m.in. czasy leszczkowskie jego \u017cycia (\u201eSv\u011bt ve kter\u00e9m jsem \u017eil”) inaczej jednak przedstawia pow\u00f3d nag\u0142ego opuszczenia maj\u0105tku przez swoj\u0105 rodzin\u0119. Ot\u00f3\u017c uwa\u017ca, \u017ce jego tato by\u0142 zbyt ambitny, \u017ceby pracowa\u0107 w niewielkiej fabryce na prowincji. Znalaz\u0142 prac\u0119 w wi\u0119kszej, na przedmie\u015bciach Warszawy i w\u00f3wczas opu\u015bci\u0142 Leszczk\u00f3w. Decyzj\u0119 mia\u0142a rzekomo przyspieszy\u0107 nieobecno\u015b\u0107 hrabiego Stanis\u0142awa w maj\u0105tku, spowodowana strachem przed zaci\u0105gni\u0119ciem go do wojska w zwi\u0105zku z trwaj\u0105c\u0105 wojn\u0105 rosyjsko-japo\u0144sk\u0105.<\/p>\n
<\/a>Karel i Marie Sousedikowie<\/p><\/div>\n
<\/p>\n
Ile w tym prawdy do ko\u0144ca nie wiadomo, pewnym jednak jest, \u017ce m\u0142ody Miku\u0142owski-Pomorski trafi\u0142 do Brunszwika w Niemczech, gdzie postanowi\u0142 za\u017cy\u0107 nauki, tym razem w kierunku tego czym chcia\u0142 si\u0119 zajmowa\u0107. W 1905 roku otrzyma\u0142 tytu\u0142 technika konserw w szkole konserwowania a nast\u0119pnie zdoby\u0142 dyplom technika mleczarstwa w szkole mleczarskiej. W 1906 roku uko\u0144czy\u0142 te\u017c Szko\u0142\u0119 Handlow\u0105 dr Brahmera i rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako asystent w stacji do\u015bwiadczalnej przemys\u0142u konserwowego w Brunszwiku. W 1907 roku powr\u00f3ci\u0142 do kraju by tym razem ju\u017c samodzielnie kontynuowa\u0107 rozw\u00f3j podupadaj\u0105cej w\u00f3wczas fabryki. <\/p>\n
Po powrocie hrabia Stanis\u0142aw rozpocz\u0105\u0142 intensywnie gospodarzy\u0107 maj\u0105tkiem. Wiedz\u0105c ju\u017c znacznie wi\u0119cej o zarz\u0105dzaniu fabryk\u0105 skupi\u0142 si\u0119 na jej rozwoju. Zatrudnienie znajdowa\u0142o w niej w zale\u017cno\u015bci od sezonu od 5 do nawet 30 os\u00f3b. Miku\u0142owski-Pomorski za\u0142o\u017cy\u0142 wielki sad, z kt\u00f3rego owoc\u00f3w wytwarzane by\u0142y soki, powid\u0142a, konfitury, kompoty. Owoce by\u0142y te\u017c suszone. Zbierane i przetwarzane by\u0142y r\u00f3wnie\u017c warzywa. Nasz bohater celowa\u0142 szczeg\u00f3lnie w szparagach, groszku, fasoli i pomidorach. Ciekawym produktem, kt\u00f3ry aktualnie prawie nie wyst\u0119puje by\u0142y suszone ziemniaki. Za\u0142o\u017cy\u0142 te\u017c hodowl\u0119 karpia powi\u0119kszaj\u0105c wci\u0105\u017c ilo\u015b\u0107 staw\u00f3w hodowlanych a\u017c do kilkunastu (\u015blady po tych dzia\u0142aniach s\u0105 widoczne do dzisiaj) <\/p>\n
Stanis\u0142aw w m\u0142odo\u015bci studiowa\u0142 dwa kierunki w Rydze – medycyn\u0119 a nast\u0119pnie maszynoznawstwo na politechnice. Nigdy studi\u00f3w nie uko\u0144czy\u0142, ale dzi\u0119ki bytno\u015bci w tym mie\u015bcie nawi\u0105za\u0142 szereg kontakt\u00f3w, kt\u00f3re umo\u017cliwia\u0142y mu p\u00f3\u017aniej realizacj\u0119 kontrakt\u00f3w biznesowych. I tak z Rygi sprowadza\u0142 m.in. puszki w kt\u00f3rych umieszcza\u0142 wytwarzane w fabryce przetwory. Opakowania szklane, w tym butelki, pochodzi\u0142y natomiast a\u017c z Pary\u017ca. Roczny obr\u00f3t fabryki wynosi\u0142 oko\u0142o 50tys rubli (w przeliczeniu na wsp\u00f3\u0142czesne z\u0142ot\u00f3wki to ponad 1 mln z\u0142otych). O podobnej warto\u015bci by\u0142 r\u00f3wnie\u017c kapita\u0142 zak\u0142adowy fabryki.<\/p>\n
W 1909 roku Miku\u0142owski-Pomorski wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w organizowanej z wielkim rozmachem Wystawie Przemys\u0142u i Rolnictwa w Cz\u0119stochowie. Wystawa ta by\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 tego typu imprez\u0105 organizowan\u0105 na ziemiach polskich przed I Wojn\u0105 \u015awiatow\u0105. Co prawda \u017cadnej nagrody na niej nie zdoby\u0142, ale ju\u017c nie lada wyr\u00f3\u017cnieniem dla jego fabryki by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wystawienia si\u0119 w Pawilonie G\u0142\u00f3wnym, najbardziej reprezentacyjnym budynku wystawy, w kt\u00f3rym to wystawiali si\u0119 najwi\u0119ksi przedsi\u0119biorcy bran\u017cy przemys\u0142owej z terenu Kr\u00f3lestwa Polskiego i zagranicy.<\/p>\n